Uw familievakantiehuis in Neufchâtel-en-Bray
Gezinsvakantie in Normandië: hier vindt iedereen zijn geluk.
Zoekt u een familievakantiehuis in Normandië om de hele familie samen te brengen? In Le Secret des Cordelières in Neufchâtel-en-Bray beschikt u over een karaktervol huis voor 8 tot 10 personen, met vier slaapkamers, een privétuin en voorzieningen die zijn afgestemd op gezinsvakanties.
En als de gezinsvakantie nu eens echt de kans was om te vertragen, mooie momenten te delen en van elkaar te genieten?
In Le Secret des Cordelières in Neufchâtel-en-Bray krijgt de vakantie een ander ritme. In dit grote, karaktervolle huis vindt iedereen zijn plek: de kinderen kunnen zich vermaken, de ouders kunnen ontspannen en iedereen komt samen om de momenten te delen die zorgen voor mooie familieherinneringen.
De privétuin nodigt uit tot spelen en ontspannen, terwijl de ruime vertrekken van het huis het mogelijk maken samen te leven zonder dat het krap aanvoelt. En omdat vakantie ook draait om ontdekken, zijn veel gezinsactiviteiten te voet bereikbaar: bowling, bioscoop, zwembad of wandelingen over de Avenue Verte.
In het hart van het Pays de Bray is het vakantiehuis bovendien een ideaal vertrekpunt om Normandië en omgeving te verkennen, tussen platteland, kust, erfgoed en uitstapjes met het gezin.
De echte luxe van vakantie? Gelukkige kinderen zien, eindelijk de tijd nemen om op adem te komen en samen te zijn, zonder elke dag te hoeven plannen als een race tegen de klok.
Wilt u de geschiedenis ontdekken van dit huis uit 1815 met zijn 4-sterrenclassificatie? Bezoek ons vakantiehuis met karakter of ga terug naar de homepage van het vakantiehuis in Neufchâtel-en-Bray.
✓4 SLAAPKAMERS
✓BABYBEDJE
✓TERRAS
✓TUIN
✓GARAGE
✓VAATWASSER
✓WASMACHINE
✓DROGER
HUISDIEREN:
OP VOORAFGAAND
VERZOEK
Foto’s & diavoorstelling
Dîner en famille sur la terrasse
Entre amis ou en famille, votre gîte familial vous accueil à Neufchâtel-en-Bray
Barbecue en famille | gîte le secret des cordelières
Toute équipée avec grand réfrégirateur
À table ! Jusqu'à 8 personnes, entre amis ou en famille
Cuisine et espace repas pour moments de convivialité en famille
Pendant que les parents jouent à la pétanque, les enfants profitent du baby-foot
TV connecté pour que les enfants retrouvent leur programme préférés
Babyfoot, jeux, livres... Pour toute la famille
Chambre Maë : un lit double Queen Size 160x200
Chambre parentale avec salle d'eau privative
Chambre parentale avec douche privative
Chambre Lilou : Lit double Queen Size 160x200 et canapé convertible 120x190
Chambre Enzo : lit double Queen Size 160x200
Salle de bain : Grande douche,miroir éclairant, sèche cheveux et WC
Garage: hauteur 190cm
un espace buanderie avec évier, lave-linge, Sèche-linge, fer et table à repasser
Terrain de jeux extérieur pour ravir petits et grands
Havre de paix en plein centre ville
Gîte Le Secret des Cordelières : classé 4 étoiles en meublé de tourisme
✓ Bedlinnen
✓ Bedden opgemaakt bij aankomst
✓ Handdoeken
✓ Wifi
✓ Smart-tv
✓ Spellen / boeken
✓ Babybedje en kinderstoel
✓ Eindschoonmaak
✓
Voorzieningen & diensten van uw vakantiewoning
équipement extérieur
équipement intérieur
✓ Huisarts
✓ Apotheken
✓ Dierenartsen
✓ Laadpaal
✓ Bakker (120 m)
✓ Restaurant (140 m)
✓ Markt op zaterdag (170 m)
✓ Bioscoop (170 m)
✓ Bowling (1200 m)
✓ Zwembad (800 m)
✓ Fietsverhuur
Een vakantiehuis in Neufchâtel-en-Bray boeken
Wilt u Le Secret des Cordelières boeken voor een verblijf met het gezin, met vrienden of voor een paar dagen in Normandië? U kunt rechtstreeks contact opnemen met de eigenaren of het vakantiehuis vinden op Gîtes de France.
Direct boeken maakt het contact met de eigenaren eenvoudiger. Gîtes de France blijft beschikbaar voor gasten die de voorkeur geven aan een erkend boekingsplatform met officiële selectie.
De vergeten brief
Lieve vriendin,Ik maak gebruik van een rustig moment voordat de kinderen wakker worden om je eindelijk te schrijven en te vertellen over ons verblijf in Le Secret des Cordelières. Ik wilde je eerder schrijven, maar je weet hoe het gaat met kinderen… Tussen de boodschappen, de maaltijden, de schoenen die nooit te vinden zijn en het gekibbel over wie bij het raam slaapt, vliegen de dagen voorbij.
En toch, wat hebben we het hier fijn.Het was lang geleden dat we dat gevoel hadden: echte gezinsvakantie, eenvoudig, levendig, rustgevend. Hier nodigt alles uit om te vertragen: de tuin, de rust, de sfeer van de plek, het gevoel ergens anders te zijn zonder van de wereld afgesneden te zijn. We ontdekken Neufchâtel-en-Bray in ons eigen tempo, zonder haast, zoals je geniet van een fijne zondag die meerdere dagen duurt. Er is zoveel te doen rond het vakantiehuis met de kinderen! Tussen de wandelingen, de uitstapjes, de kleine eenvoudige geneugten en de gezinsactiviteiten vullen de dagen zich vanzelf.
En het is zo fijn dat je niet urenlang hoeft te rijden om de kinderen naar hun activiteiten te brengen; alles is te voet bereikbaar: bowling, zwembad, bioscoop, minigolf. Bovendien gaf Charles me woensdag een fijn cadeau: hij ging met de kinderen fietsen op de groene route. Ik kon een moment helemaal voor mezelf nemen. En geloof me, dat deed me ontzettend goed. Te weten dat de kinderen buiten waren, gelukkig en bezig, op een plek die gemaakt is voor uitstapjes, terwijl ik eindelijk de tijd kon nemen… wat een luxe! Ik heb van de gelegenheid gebruikgemaakt om rond te slenteren, op adem te komen en naar het museum te gaan. Ik was bijna vergeten hoe het voelt om alleen te wandelen, zonder tas met tussendoortjes, zonder drinkfles om bij te vullen, zonder klein stemmetje dat je om de dertig seconden roept.
Maar vooral moet ik je vertellen wat er gisteren is gebeurd.
Achter in de tuin staat een klein huisje. In het begin lette ik er niet echt op; het was toch altijd dicht. Maar terwijl ik aan het koken was, zag ik de kinderen naar binnen gaan. Ik ging erachteraan om ze daar snel weg te halen, maar toen ik het huisje binnenkwam, bleef ik als aan de grond genageld staan.
Ik weet niet hoe ik het je moet uitleggen. Er hing een soort aura, een onverklaarbare warmte. Iets zachts, iets stils, iets diep levends ondanks de verlatenheid. Ik had het gevoel een oud huis uit de 19e eeuw binnen te gaan, daar tijdloos blijven staan, alsof de wereld het vergeten was.
Ik ging naar boven, omdat de kinderen niet beneden waren, en daar vond ik mijn drie deugnieten met open mond. Er was niets, geen meubel, geen schilderij of foto, maar we bleven daar tien minuten staan kijken naar dat tijdloze huisje zonder een woord te zeggen. Toen begon mijn oudste te zeggen dat het weggegooid geld was. Ik vond dat ze er een minimuseum van moesten maken. We waren nog aan het praten toen Charles erbij kwam. We vielen allemaal stil, en de kinderen en ik keken naar hun vader, die ook in stilte in de ban was geraakt van dat kleine huisje.
Daarna gingen we aan tafel en bespraken we wat je met dat huisje zou kunnen doen. Ik stelde voor er een museum van te maken en stel je voor: Jeanne, mijn dochter, mijn eigen dochter, was het met me eens, tegen haar vader en haar grote broer in! Als ik eraan terugdenk, kan ik het nog steeds niet geloven. Zelfs Jean had een idee: volgens hem moest het een speelplek worden, een plek waar ouders verboden zijn. Jacques was het op dat punt met hem eens. Ik denk dat hij al droomt van zijn eigen vrijgezellenstekje; arme jongen, hij is net als dat huisje, twee eeuwen achter.
En wat hebben we gelachen! Op een gegeven moment zegt Jeanne dat er een oude tafel met oude aardewerken borden en een of twee etalagepoppen moeten komen. Waarop haar vader antwoordt dat het dom is om plastic poppen in een museum te zetten. En dan zegt mijn kleine schat van zes, bloedserieus: ‘Nee papa, je moet wassen beelden zetten zoals in het Musée Grévin, niet zoals de poppen in de winkels!’ We lagen dubbel… Zien hoe dat kleine ding haar vader de mond snoerde… Ik had dat moment zo graag gefilmd.
Kortom: voor Charles moest het een vakantiehuis worden met twee extra slaapkamers, een badkamer en een speelkamer. Voor Jacques moest er een slaapkamer komen, een jacuzzi, een kleine zitkamer met thuisbioscoop en de nieuwste spelcomputer. Voor Jean een kleine zitkamer, twee speelkamers en een ruimte voor het kleine museum waar zijn zus blij van zou worden. En voor Jeanne en mij een klein museum dat het leven in een huis uit de 19e eeuw laat zien.
We zijn allemaal rond drie uur ’s nachts naar bed gegaan omdat onze arme kleine Jean staand in slaap viel; anders zaten we nu nog te bekvechten over wat we met dat huisje moesten doen, terwijl het niet eens van ons is!
Ik moet je ook nog